Als je verder druft te kijken

Een vrouw kwam nieuw in een groep. Eerst bleef ze wat stil en volgde de rest. Ze keek de kat uit de boom en deed netjes wat haar gevraagd werd. Opzoek naar een plek in de groep.
Toen het wat vertrouwder werd kreeg ze een andere positie binnen de groep. Ze werd naar voren geschoven en iedereen keek naar haar. Niet iedereen keek met dezelfde ogen naar haar, sommige keken met argwaan, andere zagen de kans om meer van zich te laten horen. De vrouw ging ook ander gedrag vertonen. Hoewel ze zichzelf niet altijd begreep in haar doen en laten bleef ze in positie maar voelde zich daar niet thuis. Er kwam een andere dynamiek in de groep. Een strijd onderling, dreigend, er ontstond een zoektocht naar balans binnen de groep.
De vrouw verwijten het zichzelf. Ze zonk diep weg in schuld gevoel, gevoel van onveiligheid en onbegrip.

Ze wilde het patroon van het verleden niet herhalen maar een nieuw pad in slaan wat beter bij haar past. Na veel cursussen en trainingen had ze al veel over zichzelf geleerd en wist dat haar verleden bepaalde wat ze vandaag de dag doet. Dit heeft ze onder ogen gezien en wilde graag werken aan verbetering. Veel overtuigingen van vroeger klopte niet.
Vroeger voelde ze zich niet veilig, haar thuis wat een tikkende tijdbom, meestal vredig maar ineens kon de bom barsten door een emotionele afwezige moeder die haar emoties niet onder controle wist te houden. De moeder leefde uit angst, dat voelde voor de vrouw erg onveilig, het maakt haar onzeker en klein.
Maar wat had dat met nu te maken? Ze is immers een volwassen vrouw, ze kan nu toch zelf beslissen.
Ze is veilig en heeft de kennis in huis om haar veilig te voelen. Toch begreep ze haar eigen gedrag niet.
Waarom gedraag ik me anders binnen de groep wanneer ik naar voren treed?
Waarom vind ik het zo spannend als iedereen naar me kijkt?

Toen zag ze het.
Door haar onvoorspelbare ongewenste gedrag testen ze andere in de groep. Kijken of ze haar 100% zouden accepteren ook als ze zich anders zou gedragen.
Als het zou escaleren zou ze weer tegen haar zelf kunnen zeggen: “zie je wel dat je niet goed genoeg bent.”

Dit wilde ze stoppen, met dit inzicht ging ze verder zoeken naar wat ze eigenlijk echt nodig had.

Geaccepteerd worden in de groep betekend jezelf accepteren wie je daadwerkelijk bent.
Jezelf laten zien zonder masker op. Je kwetsbaar opstellen zonder jezelf te verliezen.

Deze test op veiligheid binnen een groep liep gelukkig met een sisser af, ze bood haar excuses aan en vertelde haar verhaal. Ze vroeg of mensen haar wilde helpen om haar oude patroon te veranderen. Binnen de groep was er iemand met ervaring over dit soort zaken, ze bood haar hulp aan en werkte samen aan verbetering.

De vrouw verwachte in eerste instantie een afwijzing wat haar bekend was, maar in plaats daarvan werd ze geaccepteerd en liefdevol omarmd. Dit had ze nog nooit gevoeld, dat ze binnen een groep geaccepteerd werd. Haar oude overtuigingen duwde ze aan de kant en omarmde deze liefde.

Wat een prachtig inzicht en liefdevol gebaar, voor iemand die zichzelf kwijt was geraakt.